Karalama Defteri

Bu beyaz sayfa o kadar beyaz ki,kıyamıyorum yazmaya. Her durumda bahane bulabilirim ben. Ne var yani? 
Yazmam gereken bi'şeyler var mı yok mu onu düşünüyorumda.*Beg ileti gönderdi turuncu turuncu bi hareketlilik var aşağıda* Salata yapıcak bana.Ah sevgi pıtırcığım aramızda iyi ki senin gibi becerikliler var. Neye dayanarak söylüyorum bunları? Ben tek olsam kendim kadar tek öğünden geçinirdim çünkü. Oda spagettimsi birşeyler. Bol soslu falan böyle. Hazır çorba bile yapamam ben. Bunu itiraf etmek ağrıma gidiyor ama söylemeliyim. Bir itiraf daha: Anneciğim hani kaşlarını çatıp beceriksizliğime kızıyorsun ya geçenlerde sevgili annen bana gençliğinden bahsetti. Elimde koz olarak tutuyorum. Bana tekrar o şekilde bakacağın anın hayali var içimde. Ay canım. Eheum neyse. Kendimi hala felsefe dersinde hissediyorum. Göz kapaklarım yarıya inmiş,aklımda sapan saçma şeyler. Zombi gibiyim bi'kaç gündür. Konu bulamazken karaladım sonunda. Bu da böyle bir anımdı..

Hayal Meyal

Onun hayaliyim sadece. Gerçeklerden sıkıldığında ortaya çıkan...

Sessiz soluk oluyorum içinde ara sıra. 

Her kelimeni yazıyorum gecelere. Düşlediğinde unutma diye.

Sonra sen gerçeğine koşuyorsun.

Hayallerinin metresiyim. İyi birkaç dakika kadar yalnız..

İstemediğim bir hayalin içinde yer alan ‘hayalim’.

Ne uyanabiliyorum ne de gerçekleşebiliyorum.

Asla tamamen ait olmayacağım, farkındayım.

Sessiz sakin bir düş.

Gereksiz bir düş.

Hayal kurmaktan vazgeçme olur mu?

Birkaç dakika..